Het Koraalrif
Het is aan de oostkust van Australië, helemaal langs Queensland, dat het grootste koraalrif ter wereld ligt.
Om te proberen de omvang van het Groot Barrièrerif te vatten. Het is het enige levende organisme dat vanuit de ruimte zichtbaar is, en het herbergt meer dan 400 koraalsoorten, 1500 soorten tropische vissen, 200 vogelsoorten en verschillende soorten dolfijnen, schildpadden, roggen, walvissen en zeeslangen.
Een weelderig staal van biodiversiteit dat een lust voor het oog is. Maar met de aanhoudende stijging van de temperaturen zijn de koralen van een slechte naar een zeer slechte toestand gegaan.
De Great Barrier Reef Marine Park Authority publiceert om de 5 jaar een rapport over de toestand van het Australische Barrièrerif. En dit jaar is de toestand van het beroemde ecosysteem, nog meer dan de vorige keren, alleen maar blijven verslechteren, onder meer door de klimaatverandering.
Doctor David Wachemfeld, hoofdwetenschapper van het park, somt de 4 grote oorzaken van die achteruitgang op: de klimaatverandering, de afspoeling vanaf het land, de ontwikkeling van de kust, bepaalde vormen van visserij, met name de illegale, en ook de vervuiling.
De koralen hebben ernstige verbleking ondergaan door de stijging van de oceaantemperaturen. De klimaatverandering is de eerste oorzaak van die verbleking, want ze tast onder meer de overvloed aan koralen aan, evenals de soorten die de koraalomgeving mee vormen. Na die twee opeenvolgende verblekingen hebben de wetenschappers de dood vastgesteld van meer dan 100 koralen, net als van 30% van de koralen in diep water.
De impact vanaf het land is voornamelijk te wijten aan de landbouwafspoeling, die de vestiging heeft bevorderd van de purperen ancanthaster, een zeester die de koralen verslindt en waarvan de aanwezigheid toeneemt in correlatie met de vervuiling. Uiteraard is de verbleking van het koraal niet het enige gevolg van de klimaatontregeling.
De verbleking van het koraal belemmert het symbiotische herstel. Het symbiotische herstel, dat is de relatie tussen het koraal en een alg die het in zich draagt, een alg die zich zou moeten vernieuwen.
Maar de alg vernieuwt zich niet meer door de stijging van de temperaturen. Een uitblijvende vernieuwing die onmiskenbaar leidt tot de dood van het koraal, wat een ramp is voor heel ons ecosysteem.
BIOMIMICRY
De ingenieurs hebben zich laten inspireren door de vorming van mariene organismen zoals de koraalriffen om koolstofneutraal cement te maken.
Ze hebben ontdekt dat de koraalpoliepen, levende wezens die tot de klasse van de Cnidariërs behoren, mineralen en CO2 opnemen en vervolgens calciumcarbonaat afscheiden om hun harde buitenstructuur te vormen. Op basis van dat proces heeft hij nieuwe methodes ontwikkeld om koolstofneutraal cement te produceren. De wetenschapper is erin geslaagd CO2 op te vangen, het op te lossen in zeewater en zo carbonaat te creëren. De bestanddelen van dat harde materiaal bleken uiterst geschikt om duurzame materialen voor de bouw te maken.
Op termijn zou dit materiaal het cement kunnen vervangen, wat de impact van de bouwsector op het milieu natuurlijk aanzienlijk zou verminderen, aangezien traditioneel cement een van de meest vervuilende materialen is.