Het indiaanse erfgoed
De indianen dragen een cultuur die duizenden jaren teruggaat, waarin hun tradities ons leren dat ieder van ons een voorouderlijke zegen in zich draagt, de herinnering aan een spirituele clan die hem op een diepe en onontkoombare manier met het leven op Aarde verbindt.
Het zou op een religie kunnen lijken, maar het is meer een filosofie, een manier om de wereld waar te nemen. Om te leven op het ritme van de seizoenen, de trektochten en de winden. "een ruw paradijs, zeker, maar met een grandioze sfeer rond dat heilige karakter.
De indiaanse filosofie wordt vooral gekenmerkt door een cirkelvormige manier van denken, dat wil zeggen dat deze filosofie de relaties tussen alle wezens wil erkennen. Voegen we daar ook aan toe dat er geen scheiding is tussen heilig en profaan, en evenmin elementen die het mogelijk maken om de overheersing van de soorten door één ervan, die superieur zou zijn aan de andere, te rechtvaardigen.
Het cirkelvormige denken geeft het individu het vermogen om in verbinding te treden met de dieren of de planten, ook al lijken ze ons op het eerste gezicht mysterieus. Terwijl voor andere tradities het idee om zichzelf als gelijke van de dieren, de planten of de stenen te zien vernederend lijkt, gaat het bij de denkers van de Cirkel om een geruststellend idee dat vrede brengt.
Die verering van de vrijheid laat zich deels verklaren door de aanwezigheid van de grote ruimtes. Ze maken het mogelijk om een zekere eenzaamheid te verkennen die onbekend is bij de Europeanen, die op een continent leven dat volledig door de mens is ingenomen. De Euro-Amerikanen hebben, net als de indianen, nood aan ruimte, aan stilte. Het is voor hen uiterst belangrijk om te weten dat er ergens een plek bestaat waar ze zich kunnen terugtrekken, ver van de speurende ogen van het systeem.
Het behoud van dat evenwicht is voor hen van levensbelang, want er bestaat geen menselijke wet los van de wet van de natuur. Zoals de Kogi-indianen van Colombia het prachtig uitdrukken: “de natuur staat geschreven in de bomen”. De Moeder Aarde is niet alleen een “heilig depot” waarvoor wij verantwoordelijk zouden zijn of een studieobject waarvan we de wetten kunnen kennen, ze is dat waaruit we gemaakt zijn, ze is de matrix van alle dingen sinds het begin der tijden.
En als de spiritualiteit van de indianen van Noord-Amerika ons nu eens kon helpen om onze moeilijkheden te overwinnen? Gericht op een kosmische god die diep gelijkt op de kosmos die de wetenschappers ons sinds Einstein beschrijven, is die spiritualiteit onlosmakelijk verbonden met een diepe bekommernis om de natuur, om de aarde, om de schoonheid van de wereld.
Ze biedt vruchtbare pistes om een antwoord te geven op de huidige ecologische crisis. Want we staan niet alleen voor een crisis in het beheer van onze grondstoffen, maar voor een gebrek aan harmonie in onszelf, de anderen en de wereld
Als het westerse denken bepaalde individuen de nodige rechtvaardigingen heeft geleverd om hun eigen gezag te legitimeren, dan heeft het westerse denken ook zogenaamd “progressieve” stromingen voortgebracht die dromen van een betere wereld, maar er in werkelijkheid een hel van maken.
“Laten we ons verbinden met onze diepe bron. Alles is verbonden. Eenheid is de sleutel.”
- Army of nature