Aluminium maximale Vervuiling

Aluminium wordt uit bauxiet gewonnen met zware chemische processen. Voor één ton aluminium veroorzaakt men tot vier ton schadelijk rood slib. Dat wordt opgeslagen in uitgestrekte bekkens en vaak zorgen lekken of dijkbreuken ervoor dat hele dorpen onder de massa’s bijtend slib komen te staan. Giftige zware metalen zoals lood, cadmium en kwik veranderen rivieren in dodelijke, giftige zones. Zelfs buiten elk ongeval om heeft het doordringen van voor het milieu giftige stoffen in de lucht, de bodem en het water zware gevolgen: de mensen die in de buurt van de aluminiumfabrieken wonen, klagen over de vervuiling van het water, over huidziekten en over de dood van de vissen.

De ontginning ervan in dagbouw leidt tot grootschalige ontbossing en tot de vernietiging van de ecosystemen en de landschappen.

Om de dunne gesteentelaag onder het aardoppervlak te bereiken worden er op enorme oppervlakten bomen gekapt in Australië, Indonesië, Brazilië en Guinee. In Brazilië wordt er elk jaar een oppervlakte ter grootte van 250 voetbalvelden verwoest om de ontginning van bauxiet mogelijk te maken.

Dat veroorzaakt ook uitstoot van fluor in de lucht en het water. De sterk oxiderende fluordampen tasten de vegetatie aan; het water raakt beladen met fluor en giftige aluminiumzouten.

Bovendien is aluminium niet zonder gevolgen voor onze gezondheid, bepaalde bronnen beweren dat het betrokken zou kunnen zijn bij ziekten zoals die van Alzheimer, die van Parkinson, de Laterale amyotrofie,...

De productie van één ton aluminium vraagt 15 megawattuur, oftewel het verbruik van een gezin van 2 personen gedurende vijf jaar. De energieverslindende aluminiumproductie is enkel rendabel wanneer er een grote hoeveelheid elektriciteit tegen zeer lage prijs ter beschikking wordt gesteld. In Brazilië bijvoorbeeld bouwt men gigantische waterkrachtdammen en worden de gronden van de inheemse gemeenschappen onder water gezet

In Duitsland is het de auto-industrie die de grootste verbruiker is van het lichte metaal: elke wagen bevat tot 150 kilogram aluminium.

Bijna 20% van het aluminium zit in de voedingsverpakkingen: omdat het geen licht doorlaat en neutraal is qua smaak, is aluminium geliefd voor de productie van koffiecapsules, conservenblikken en andere yoghurtdekseltjes. Het wordt ook gebruikt als antitranspirant in deodorants en het regelt de textuur van crèmes. Je vindt het ook terug in bepaalde geneesmiddelen.

De vraag naar aluminium is de laatste jaren aanzienlijk gestegen, wat rampzalige gevolgen heeft gehad.

We kunnen onze productie verminderen door onze consumptie te verminderen. Denk eraan!